Τετάρτη, 24 Δεκεμβρίου 2008

Καλές Γιορτές






Εύχομαι ολόψυχα καλές γιορτές σε όλους



Ειρήνη και Υγεία



Σκέψη Δημιουργική



Φώτιση Θεϊκή



Ανθρωπιά και Αγάπη



Λύτρωση από κάθε δυνάστη της ζωής μας



και Αρμονία με τη φύση



Πέμπτη, 11 Δεκεμβρίου 2008

Επιστολή φίλων του Αλέξη...


Το παρακάτω άρθρο το πήρα από το Βήμα 11-12-2008. Είναι μια επιστολή φίλων του Αλέξη που δολφονήθηκε από τον αμετανόητο Αστυνομικό.




Με δυο λέξεις μας υπενθυμίζουν ΟΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΝΘΩΠΟΙ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΗΧΑΝΕΣ. Αυτή η αλήθεια είναι η λύτρωσή μας. Πιστεύουμε ότι είμαστε μηχανές παραγωγής κέρδους. Για μια ακόμα φορά ξεχάσαμε ότι είμαστε άνθρωποι.Νομίζουμε ότι αν αποκτήσουμε χρήμα τα έχουμε όλα. Ας ακούσουμε τα παιδιά που βλέπουν ακόμα καθαρά...:


«Μη ρίχνετε άλλα δακρυγόνα,εμείς κλαίμε κι από μόνοι μας» λένε στο υστερόγραφο της επιστολή τους οι φίλοι του 15χρονου Αλέξη, στην οποία και δηλώνουν με ειλικρίνεια «δεν είμαστε γνωστοί άγνωστοι, ούτε κουκουλοφόροι,είμαστε τα παιδιά σας». Το κείμενο της επιστολής είναι το παρακάτω: «Θέλουμε έναν καλύτερο κόσμο. Βοηθήστε μας. Δεν είμαστε τρομοκράτες, “κουκουλοφόροι”, “γνωστοί - άγνωστοι”. Είμαστε τα παιδιά σας. Αυτοί, οι γνωστοί- άγνωστοι... Κάνουμε όνειρα- μη σκοτώνετε τα όνειρά μας! Εχουμε ορμή- μη σταματάτε την ορμή μας. Θυμηθείτε. Κάποτε ήσασταν νέοι κι εσείς. Τώρα κυνηγάτε το χρήμα, νοιάζεστε μόνο για τη “βιτρίνα”, παχύνατε, καραφλιάσατε, ξεχάσατε». «Περιμέναμε να μας υποστηρίξετε» αναφέρουν οι φίλοι του Αλέξη στην επιστολή τους. «Περιμέναμε να ενδιαφερθείτε, να μας κάνετε μια φορά κι εσείς περήφανους. Μάταια. Ζείτε ψεύτικες ζωές, έχετε σκύψει το κεφάλι και περιμένετε τη μέρα που θα πεθάνετε. Δεν φαντάζεστε, δεν ερωτεύεστε, δεν δημιουργείτε! Μόνο πουλάτε κι αγοράζετε. Υλη παντού. Αγάπη πουθενά. Πού είναι οι γονείς; Πού είναι οι καλλιτέχνες; Γιατί δεν βγαίνουν έξω να μας προστατέψουν; μας σκοτώνουν. Βοηθήστε μας...».

Τρίτη, 9 Δεκεμβρίου 2008

Επισόδεια -Φωτιές-Κουκούλες




Χαμός στην Ελλάδα! Φωτιές, βία, καταστροφές, αίμα, πόνος...και δυστυχώς θάνατος.


Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι πρέπει να βρεθεί μηχανισμός να μας προστατέψει από τον κάθε τρελό αστυνομικό που πυροβολεί στο ψαχνό. Πρέπει να βρεθεί κάποιο σύστημα να μας πληρώνει τα φάρμακα που έχουμε εκ των προτέρων πληρώσει. Χρειάζεται να υπάρχει ένα κράτος που να λειτουργεί.


Η αγανάκτηση και η οργή των πολιτών είναι ευνόητη. Όμως θα ρωτήσω τον καθένα μας που στο βάθος του μυαλού του νιώθει μια δικαίωση μέσα από αυτή την έκρηξη οργής που ζούμε...





1. Το σύστημα που καταδικάζουμε ποιος το ψήφισε; Μόνο του μας επιβλήθηκε από το εξωτερικό; Ή μήπως όλοι είμαστε βολεμένοι σε αυτό και μόνο να φωνάζουμε ξέρουμε;





2. Τι πιστεύουμε ότι θα καταφέρουμε με τις φωτιές και τα συντρίμια;
Τίποτε απολύτως. Το πολύ -πολύ κάποιους άδικους επιπλέον θανάτους . Δε χρειάζεται να κατασρέφουμε το σπίτι μας. Χρειάζεται να επενδύσουμε στη Γνώση και στη σωτή Οργάνωση - Διοίκηση. Αλλιώς όσο και να κάψουμε, δε θα χτίσουμε ποτέ τιποτα.

Χρειάζεται να μην ψηφίζουμε ονόματα αλλά ικανότητες. Το ότι ο πατέρας μου ή ο θείος ή ο παππούς μου ήταν καλός γιατρός, δε σημαίνει ότι κι εγώ μπορώ να γίνω ένας εξίσου καλός γιατρός. Το λέω για τα κεφάλια που μας διοικούν, ποντάροντας στην ψήφο μας που στηριζεται σε ανοητους οικογενειακούς συναισθηματισμούς και συμπάθειες.
Ειλικρινά, δε με νοιάζει ποιό κόμα θα κερδίσει. Με ενδιαφέρει, όμως, να έχει μια βιώσιμη εναλλακτική πρόταση.




Χρειάζεται οι γονείς να μην απαξιώνουν τη μόρφωση επειδή δε δίνει πια λεφτά! Έτσι τα παιδιά τους -οι αυριανοί πολίτες- γίνονται αστοιχείωτα και ανίκανα. Όσο καλή διάθεση αν έχουν να αλλάξουν το σύστημα, δε θα έχουν αυτή τη δυνατότητα αν δεν έχουν μόρφωση. Θα μείνουν οριστικά και αυτά και η χώρα στο περιθώριο του σύγχρονου κόσμου.



Αυτά, πιστεύω, χρειαζόμαστε αν θέλουμε μακροπρόθεσμα να ανακάμψουμε σα χώρα. Όσο ποντάρουμε σε κομπίνες, απάτες, αρπαχτές, αεριτζίδικη δουλειά, πρόσκαιρο τεμπέλικο βόλεμα, όσο βάζουμε τυχαίους ανθρώπους (τα δικά μας παιδιά) σε τυχαίες θέσεις, τόσο θα κάνουμε ένα κύκλο που θα καταλήγει σε άσκοπες καταστροφές, φωτιές και ισοπέδωση, για να αρχίσει και πάλι ο φαύλος κύκλος της ανικανότητάς μας.

Δε φτάνει απλά να διαμαρτυρόμαστε και να καταστρέφουμε ένα σάπιο σύστημα. Είναι καιρός να προτείνουμε και βιώσιμες λύσεις. Αλλά αυτό θέλει πολλή δουλειά.


Ας το πάρουμε απόφαση!

Πέμπτη, 4 Δεκεμβρίου 2008

Ανεργία - Κρίση-Φτώχεια

Τον τελευταίο καιρό έχουμε βαρεθεί να ακούμε από τα κανάλια για επερχόμενες μαζικές απολύσεις, για ανεργία, μαζικό κλείσιμο επιχειρήσεων και λοιπά...

Θα έπρεπε να είναι αυτονόητο, λοιπόν, ότι ο μέσος Έλληνας εργαζόμενος, θα αναζητούσε τη σιγουριά του Δημοσίου, σε μια τέτοια οικονομική θύελλα.

Παρόλα, όμως, αυτά η αποχή στο τεστ δεξιοτήτων ξεπέρασε το 40% !!!

Μπορεί κάποιος να φανταστεί καποιους λόγους; Διότι εμένα το μυαλό μου έχει σταματήσει.

Αρχίζω να πιστεύω ότι η φτώχεια, η ανεργία , τα κλάματα και οι φωνές είναι παραμύθια.
Ένας που πεινάει είναι αδύνατο να αδιαφορεί έτσι μπροστά σε τέτοιες ευκαιρίες...

Για πείτε κι εσείς μερικές ιδέες ρε παιδάκια...

Σάββατο, 29 Νοεμβρίου 2008

Ποίημα για Έλληνες gay...

Μετά από υπερδεκαετή εντατική αναζήτηση στους γκέι στην Ελλάδα,
έγραψα το παρακάτω χιουμοριστικό ποίημα και τους το αφιερώνω:


Leathermen μα χωρίς leather *
που όλο ψάχνουν την αγάπη
που 'ναι μία αυταπάτη
γιατί αναζητούν for ever
το καλύτερο κρεβάτι.

"Εγώ δεν κοιτάζω σώμα!"
λέει ο Έλληνας ο gay
"Ούτε fit Ούτε και muscles,
ούτε bulges,ούτε πέη!"

"Μόνο το μυαλό κοιτάζω!
Και διαφέρω από τους άλλους!"
Όμως άμα δε δει φέτες,
έχει πάρει χίλιους άλλους...

"Μεσ' στο bar ψάχνω για σχέση
και στο net μονάχα sex
Κι άμα τίποτα δεν κάτσει
Θα τη βρούμε με τον ex"

"Τώρα ψάχνω μόνο σχέση
κι ένα στην αγάπη maitre,
ομως όλα θα κριθούνε
στα δικά σου centimetre"

"έχω ερωτευτεί το πνεύμα
και το μαγικό σου νού
όμως για να κάνω νεύμα,
δείξε και φωτό πουλιού!"




Αυτά και μένω!
Ειλικρινώς δικός σας
suncitizen


Τετάρτη, 19 Νοεμβρίου 2008

BRAVO OBAMA !

Μπράβο Ομπάμα! Σάρωσες λέγοντας κατι τόσο προφανές, που όμως η υφήλιος είχε ξεχάσει.
Ότι δεν είμαστε Θεοί, ούτε υπερμηχανές παραγωγής υπερκερδών. Είμαστε απλά άνθρωποι και πρέπει να θυμηθούμε τις αξίες που μας αρμόζουν.
Θαμπώθηκαν, βλέπεις, οι πιο πολλοί από την απατηλή λάμψη του χρήματος.
Πριν λίγο καιρό αν έλεγες τα παραπάνω λόγια, θα σε λέγανε φυγόπονο, τεμπέλη, δειλό, αμεπαρκή και μικρό.
Τα υπερκέρδη καταπάτησαν την τιμή και την αξιοπρέπεια των ανθρώπων, τα πάντα ξεπουλήθηκαν, αξίες καταπατήθηκαν και γίναμε απλά λογιστές και έμποροι, δαιμονισμένοι που τρέχουν σα μανιακοί για να βγάλουν ψεύτικα κέρδη πάνω στα κέρδη και να γίνουν πλούσιοι.
Θύμισέ μας Μπαράκ ότι είμαστε άνθρωποι. Ότι μας αξίζουν λιγότερα κέρδη και περισσότερη αξιοπρέπεια, ειρήνη, ισότητα, χαρά.
Ας μην ξεχνάμε την Ύβρη και τη Νέμεση των προγώνων μας...
Και ναι! Η άνθρωπότητα είχε διαπράξει Ύβρη!
Σε ευχαριστούμε και ευχόμαστε να πετύχεις...

Παρασκευή, 14 Νοεμβρίου 2008

Μέσο ... αδιόρθω αναρχί

Το παρακάτω τραγούδι είναι αφιερωμένο στο πιο αναρχικό μέσο ελεύθερης έκφρασης...

Το ίντερνετ!


Τρίτη, 4 Νοεμβρίου 2008

Η πραγματική απειλή κατά των str8...


Το παρακάτω άρθρο δείχνει την πραγματική απειλή για τη str8 οικογένεια, πιστεύω...
Πολλοί str8 κατηγορούν τους gay ότι "διαφθείρουν" τους άντρες και γι αυτό, τάχα ,αυξάνει ο αριθμός των gay με τα χρόνια...

Όμως, από ότι φαίνεται, η πραγματική απειλή είναι ο ίδιος ο γάμος και οι str8 σχέσεις που κατάντησαν ρηχές και αποτυχημένες.
Αν ένας άντρας γνωρίζει ότι έχει 50% πιθανότητα να χωρίσει, για ποιο λόγο να παντρεύεται;
Καταντάει ασύμφορο. Θα μου πειτε, βέβαια, αυτό σημαίνει ότι θα γίνει gay; Όχι! Απλά κάποιοι Bi που θα έσκυβαν το κεφάλι και θα άραζαν σε μια str8 σχέση για να έχουν μια οικογένεια να τους περιποιηθεί στα γεράματα, ή για κοινωνική προβολή κλπ, τώρα θα δηλώνουν πιο άνετα gay, αφού ο γάμος θα έχει υψηλότατο ρίσκο.

Οπότε οι str8 ας κοιτάξουν να κάνουν πιο ποιοτικές τις σχέσεις τους και ας μη χρεώνουν την προσωπική τους αποτυχία στους gay...

«Περνάω και μόνη μου καλά»
Οι γυναίκες ζητούν πια διαζύγιο και ένας στους τέσσερις γάμους διαλύεται
ΡΕΠΟΡΤΑΖ: Ζωή Λιάκα zliaka@dolnet.gr
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Δευτέρα 3 Νοεμβρίου 2008

«Και τα δύο φύλα έχουν χάσει τον ρόλο τους. Οι άντρες έχουν πάψει να έχουν τον πρωταρχικό ρόλο στη λύση των οικονομικών του σπιτιού, αφού οι γυναίκες συνεισφέρουν τα ίδια στις περισσότερες περιπτώσεις. Γιατί να μείνει μια γυναίκα σε έναν προβληματικό γάμο αν μπορεί να ζήσει καλύτερα μόνη της;». Η κ. Άννα Κωνσταντίνου, ιδιωτική υπάλληλος, 45 ετών, είναι μητέρα δύο παιδιών και διαζευγμένη. Δίνοντας τη δική της ερμηνεία στην αύξηση των διαζυγίων τον τελευταίο χρόνο στην Ελλάδα λέει: «Οι γυναίκες είναι γνωστό ότι από τη στιγμή που βγήκαμε στην παραγωγή και ανεξαρτητοποιηθήκαμε οικονομικά αρχίσαμε να διεκδικούμε περισσότερα για τον εαυτό μας. Σήμερα απαιτούμε περισσότερα
«ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ»
«Οι γυναίκες από τη στιγμή που ανεξαρτητοποιηθήκαμε οικονομικά αρχίσαμε να διεκδικούμε περισσότερα» για μας μέσα σε έναν γάμο αφού εργαζόμαστε όχι μόνο έξω αλλά και μέσα στο σπίτι. Οι περισσότερες γυναίκες, αν και εργαζόμενες σκληρά, κουβαλούν και το επιπλέον φορτίο της φροντίδας του νοικοκυριού». Σημειώνει ότι αφοσιώθηκε στα παιδιά της και για τον λόγο αυτό, όπως λέει, σταμάτησε να δουλεύει. «Βγήκα πάλι στην αγορά εργασίας όταν τα παιδιά πήγαν σχολείο. Τώρα σκέφτομαι ότι τα προβλήματα στον γάμο μου ξεκίνησαν όταν άρχισα να δουλεύω. Ίσως τότε αισθάνθηκα πιο δυνατή και ανεξάρτητη και διεκδίκησα περισσότερα. Δεν ξέρω όμως αν υπήρχε ισορροπία ανάμεσα στις απαιτήσεις και στις “παροχές” μου. Δεν είμαι σίγουρη ότι έδινα και δεν απαιτούσα μόνο. Όταν είσαι μέσα στο πρόβλημα, όταν το αντιμετωπίζεις, είναι δύσκολο να βλέπεις την πραγματική διάστασή του. Το σίγουρο είναι ότι ένας γάμος “απαιτεί” δύο, όπως και ένα διαζύγιο». Σύμφωνα με την έρευνα που έκανε το Ινστιτούτο Ψυχικής και Σεξουαλικής Υγείας, υπολογίζεται ότι στις ημέρες μας 1 στους 4 γάμους καταλήγει σε διαζύγιο. Η αύξηση του ποσοστού των διαζυγίων είναι μεγάλη, αν αναλογιστεί κανείς ότι στη δεκαετία του ΄80 το αντίστοιχο ποσοστό ήταν 1 στους 10 γάμους. Επιπλέον, υπολογίζεται ότι το 2010 περίπου 1 στους 2 γάμους θα οδηγείται σε διαζύγιο. Η πρώτη κρίση Η κρίσιμη περίοδος για τους περισσότερους γάμους είναι όταν το ζευγάρι φτάνει στην ηλικία μεταξύ 40 και 50, οπότε έρχεται η πρώτη κρίση της μέσης ηλικίας: «Τι έκανα, τι δεν έκανα στη ζωή μου» και ο προβληματισμός «τι κάνω από εδώ και πέρα». Το 66% των διαζυγίων γίνονται πράξη σε αυτή την ηλικία, όταν έχουν μεγαλώσει λίγο τα παιδιά και θεωρητικά θα μπορούσαν να χαρούν πια τη ζωή τους ως ζευγάρι. Η έξοδος των παιδιών από το σπίτι είναι συχνά σημαντική αφορμή για την κρίση της συζυγικής σχέσης. «Σήμερα ούτε ο γάμος ούτε το διαζύγιο έχει τόση βαρύτητα. Εάν η απόφαση για διαζύγιο είναι συνειδητή και λαμβάνεται ύστερα από ειλικρινή σκέψη για τις προσωπικές ανάγκες του καθενός, τότε η ζωή μετά είναι πολύ καλή» λέει η Αθανασία Λιάσκου, ιδιωτική υπάλληλος, 41 ετών, διαζευγμένη εδώ και πέντε χρόνια

Σάββατο, 1 Νοεμβρίου 2008

Όλα του γάμου δύσκολα Νο 2

Το κλιπάκι είναι αφιερωμένο σε όλους εκείνους τους gay που αναζητούν ουτοπικές str8 οικογένειες :

Σάββατο, 25 Οκτωβρίου 2008

Όλα του γάμου δύσκολα



Και ξαφνικά, ένα περίεργο μήνυμα έσκασε στο προφίλ μου στο gaydar και με έβαλε να σκεφτώ και να προβληματιστώ... Το περιεχόμενο του μηνύματος ήταν:

¨kalispera eimai kopela gay kai psaxnw kapoion arenopo gay str8 looking me skopo tin allilokalipsi kai giati oxi kai dimiourgia kai oikogeneias me tous dikous mas nomous(den epithimw tipota to erwtiko) para mono ena paidaki kai ayto me ekswsomatiki apla thelw to paidi na exei mama k mpampa..kserw oti gelas twra pou to diabazeis..gia mena exei megali simasia giati pera apo tin seksoualiki mou epilogi thelw na zisw normal. an se endiaferei i protasi mou kane me add sto..."

Είναι κάτι που μπορεί να συμβεί σε κάθε gay και που αρκετοί από εσάς είμαι βέβαιος ότι το έχετε σκεφτεί έστω και φευγαλέα...

Δε θα σας πω τι απάντησα. Με ενδιαφέρει, όμως, να διαβάσω τις δικές σας αντιδράσεις σε μια τέτοια πρόταση...


Περιμένω σχόλια...

Σάββατο, 11 Οκτωβρίου 2008

Σ ΑΓΑΠΑΩ ΜΕΝ, ΑΛΛΑ...


Και επειδή, νομίζω ότι σας κούρασα με τα φιλολογο-θεολο-ψυχολογικά, ας έρθω σε ένα θέμα που όλοι πιστεύω από λίγο ως πολύ έχουμε βιώσει...

Τυχαίνει να γνωρίζεις κάποιον από το νετ, να δείχνει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον, να δίνει msn για να κρατήσετε επαφή, αλλά να υπάρχει μια τεράστια δυστοκία στο να βρεθείτε.
Περνάει ένας μήνας, δύο μήνες, στο msn μιλάτε καθημερινά, ενίοτε δε και με πάθος!
Πλην, όμως, περι συναντήσεως... τίποτε.



Λίγο - πολύ οι δικαιολογίες είναι γνωστές... πολλή δουλειά, φιλοξενίες (φίλων,συγγενών κλπ), ατυχήματα, διακοπές, τέτοια!΄
Όσο γελοίο και αν ακούγεται μπορούν να περάσουν μήνες και να μην έχεις συναντηθεί με ένα άτομο που λέει ότι σε γουστάρει τρελά και ότι θέλει σαν τρελό να βρεθείτε!
Προσωπικά, λοιπόν, αν δω ότι ο καιρός περνάει άσκοπα, τους κάνω block για πάντα από το msn, λέγοντάς τους την εξής ατάκα:


"Φίλε μου, αν γουστάρεις -όπως λες- έναν άνθρωπο και δεν κάνεις απολύτως τίποτα για να τον συναντήσεις τόσο καιρό δύο πράγματα συμβαίνουν:

1. Είτε δε γουστάρεις

2. Είτε είσαι ηλίθιος"

Βέβαια, ακολουθούν διαμαρτυρίες, φωνές, χαμός, είμαι λέει απόλυτος, αρνητικός, υστερικός, κομπλεξικός ότι δεν είναι έτσι όπως τα λέω, αλλά θα συναντηθούμε (πάλι δεν λένε πότε!) και λοιπά...

Εσείς, όμως, που είστε πιο λογικοί, εξηγείστε μου τη λογική (αν υπάρχει...) αυτής της κατάστασης.
Περιμένω τα σχόλιά σας... :)

Παρασκευή, 3 Οκτωβρίου 2008

Φέλπς και διαχείρηση της ιδιαιτερότητας


Όλοι θαυμάσαμε τον πρωταθλητή Φέλπς! 'Ολη η υφήλιος υποκλίθηκε στον άνθρωπο με τα 8 χρυσά μετάλλια σε μια ολυμπιάδα. Η πατρίδα του αισθάνθηκε υπερήφανη. Σαν άνθρωπος έδωσε στον τομέα του ό,τι περισσότερο έχει δώσει κάποιος στην ιστορία του αθλήματος.

Πίσω από αυτή τη λαμπερή εικόνα, κρύβεται μια βαθύτερη αλήθεια. Ο Φέλπς είχε διαγνωστεί ότι ήταν υπερκινητικός και έπασχε απο ελλειματική προσοχή. Μια τέτοια διάγνωση κανονικά θα έπρεπε να ήταν κατάρα για το μικρό Φέλπς. Ατυχία! Σαν και πόσα παιδιά στην Ελλάδα και αλλού που έχουν κάτι παρόμοιο, δεν πέφτουν θύματα αναχρονιστικών αντιλήψεων!

Σίγουρα πολλοί καθηγητές αλλά και συγγενείς και φίλοι θα τα έχουν πείσει ότι δεν έχουν δυνατότητες, ότι είναι άτακτα, ότι δεν παίρνουν τα γράμματα, ότι δεν είναι για υψηλούς στόχους! Σίγουρα στο σχολείο οι παρατηρήσεις, οι προσβολές και οι αποβολές θα τους έχουν εμφυσήσει την έλλειψη αυτοπεποίθησης και θα ενθαρύνουν την παραίτησή τους...
Όμως η σωστή καθοδήγηση κάνει την κατάρα ευλογία! Ο σωστός προγραμματισμός κάνει την ατυχία ανείπωτη τύχη! Έτσι, λοιπόν, ο Φέλπς αξιοποίησε την υπερκινητικότητά του, για να κάνει σκληρή προπόνηση! Την έκανε κινητήριο δύναμη για να ξεπεράσει και την πιο ψηλή κορυφή. Η "ατυχία" του έγινε η αιτία για να φτάσει στο απώγειο της δόξας του.

Ας το έχουμε, λοιπόν, υπόψη μας αυτό για οποιαδήποτε ιδιαιτερότητα μας συμβαίνει στη ζωή. Ας τη χρησιμοποιήσουμε με το σωστό τρόπο και ας πάρουμε ό,τι περισσότερο μπορούμε απο αυτή. Το να είμαστε gay είναι μια ιδιαιτερότητα! Πολλοί θα μας αποθαρρύνουν, πολλοί θα μας καταδικάσουν, αρκετοί θα μας επιτεθούν, θα προσπαθήσουν να μας κάνουν να παραιτηθούμε, να αισθανθούμε κατώτεροι, βρώμικοι, ανήθικοι, άχρηστοι, τιποτένιοι, μόνο και μόνο γι αυτή μας την ιδιαιτερότητα... Όπως ακριβώς και οι παραδοσιακοί δάκαλοι θα έκαναν στο μικρό Φέλπς...


Αλλά ας τον έχουμε ως υπόδειγμα το μεγάλο αυτό αθλητή, για να θυμόμαστε ότι κάθε κατάρα μπορεί να γίνει ευλογία με σωστό προγραμματισμό! Η θετική σκέψη, η αυτογνωσία και ο αγώνας, είναι τα μόνα μέσα για την -ενίοτε και εντυπωσιακή- επιτυχία μας




Κυριακή, 21 Σεπτεμβρίου 2008

Αιμοδοσία και gay

Προσωπικά, σταμάτησα να δίνω αίμα όταν διάβασα στις οδηγίες που δίνονται λίγο πριν την αιμοδοσία, ότι απαγορεύεται να δίνει αίμα όποιος είχε έστω και μία ομοφυλοφιλική σχέση από το 1977.

Κάθε τέστ που έχω κάνει είναι αρνητικό και πάντα παίρνω προφυλάξεις.
Παρόλα αυτά, αφού μου το λένε, δε δίνω αίμα.

Όμως προκύπτει μία προφανής ερώτηση! Γιατί από το 1977;
Δε λέμε ότι η μόλυνση από τον ιό εντοπίζεται μετά από δύο μήνες;
Δηλαδή, υπάρχει περίπτωση να είχα κολήσει AIDS και να μην το έχουν εντοπίσει;
Τελικά, μπορούν να εντοπίσουν το aids ή όχι; Αν ναι, το 1977 τι νόημα έχει;
Αν μπορούν, μόλις δώσει αίμα ένας φορέας θα το εντοπίσουν. Αν όχι, τι νόημα έχει το τέστ που κάνουμε;


Επιπλέον, με βάση αυτό το κριτήριο, αν το πάρουμε κυριολεκτικά και εξαιρέσουμε ανθρώπους που στα νειατα τους "ψαχνόντουσαν" και είχαν μια-δυο ομοφυλοφιλικές εμπειρίες (βάλε και τη στρατιωτική θητεία μέσα...), τότε φοβάμαι ότι θα εξαιρέσουμε ένα τεράστιο μέρος του πληθυσμού και οι "πεφωτισμένοι" γιατροι που τα γράφουν αυτά θα μείνουν με τίς ...μπουκάλες στα χέρια!

Θα ήταν προτιμότερο, αντί να λένε αρλούμπες, να πληρώσουμε κάτι παραπάνω και να υλοποιείται το τέστ για ανίχνευση του ίδιου του ιού και όχι των αντισωμάτων.
Μη φοβόμαστε να πληρώσουμε όταν πρόκειται για τη ζωή μας! Δεν υπάρχει κάτι πολυτιμότερο!




Τετάρτη, 17 Σεπτεμβρίου 2008

Σκέψεις για τη χριστιανική θεώρηση της ομοφυλοφιλίας Νο 2

Οι άνθρωποι της θρησκείας συνηθίζουν να παίρνουν έτοιμα ρητά και απλά να τα αναπαράγουν αβασάνιστα και να δίνουν μια εύκολη λύση υποτίθεται σε όλα τα προβλήματα της ζωής.





Όταν ,λοιπόν, ακούσουν για ομοφυλοφιλία, ξεκινούν μια υστερία και ένα παραλυρηματικό λόγο γεμάτο αναθέματα, σκότος, φωτιά, κόλαση (αναφέρουν και το απόσπασμα από την επιστολή του Παύλου που ανέλυσα στην προηγούμενη ανάρτηση) διαόλους, τριβόλους , κέρατα και καταστροφές που έρχονται εξαιτίας των αμαρτιών μας. Όλα αυτά είναι καθαρά προϊόντα προκατάληψης και ταμπού όπως είπαμε, αφού δε θα τα κάνουν για κανένα πλεονέκτη, άρπαγα, νόμιμο κλέφτη, πλούσιο εκμεταλλευτή, πολεμοκάπηλο, έμπορο όπλων ή ναρκωτικών.

Είπαμε, οι θρησκόληπτοι έχουν πρόβλημα με το σεξ. Εκεί αρχίζουν κι εκεί τελειώνουν όλα... Δεν κάνεις σεξ; Είσαι άγιος και σε προσκυνούν κι ας έχεις αρπάξει τη μισή Ελλάδα. Κάνεις σεξ; Πρόδωσες το Θεό είσαι αμαρτωλός, βρώμικος, μηδαμινός και έχεις την κόλαση δεδομένη.

Κάποιοι ψυχραιμότεροι τους επαναφέρουν στην τάξη, τους υπενθυμίζουν ένα άλλο ρητό "Ο Θεός αγάπη εστι " κλπ και αφού καλμάροουν λίγο, βγάζουν από το κουτάκι της μνήμης τους ένα άλλο γνωμικό και το πετάνε έτοιμο προς κατανάλωση :

"Αγαπάμε τον ομοφύλόφιλο, αλλά όχι την ομοφυλοφιλία!"



Φυσικά, αν η παραπάνω δήλωση αναλυθεί με ψυχρή λογική, θα δούμε ότι πρόκειται για παράνοια αν την πάρουμε κυριολεκτικά, ή για δικηγορίστικο ελιγμό αν το δούμε πιο σφαιρικά το ζήτημα. Κι αυτό, γιατί η ομοφυλοφιλία αποτελεί αναπόσπαστο κομάτι της προσωπικότητας ενός ομοφυλόφιλου. Ομοφυλοφιλία σημαίνει ότι φιλώ=αγαπώ (ερωτικά προφανώς) ομόφυλα (=του ίδιου φύλου) άτομα. ΄

Σύμφωνα με κάθε γνωστή θεωρία, αυτή η κατάσταση είτε έχει σχέση με γονίδια, είτε διαμορφώνεται από καταστάσεις και εμπειρίες σε πολύ μικρή ηλικία, ή και τα δύο. Μετά υπάρχει μέσα μας είτε την εκδηλώνουμε, είτε όχι. Αυτό το τελευταίο έχει να κάνει με κοινωνικούς παράγοντες και μόνο. Συνεπώς, είτε δεν κάνω σεξ, είτε κάνω , είμαι ομοφυλόφιλος και η ομοφυλοφιλία παραμένει μέσα μου σαν κατάσταση.

Όταν, λοιπόν, κάποιος υποστηρίζει ότι αγαπά έναν ομοφυλόφιλο, αλλά χωρίς την ομοφυλοφιλία του, σημαίνει ότι αγαπά ένα άλλο πρόσωπο που δεν υπάρχει στην πραγματικότητα, μια άλλη προσωπικότητα, μια ουτοπία! Επομένως, το μόνο σίγουρο είναι ότι δεν αγαπά τον ομοφυλόφιλο. Ή αγαπάς ένα άνθρωπο όπως είναι , γι αυτό που είναι, μέ όλα τα προτερήματα και ελαττώματα που έχει η προσωπικότητά του, ή δεν τον αγαπάς. Τόσο απλό!



Βέβαια, αν πουν ότι δε δέχονται τους ομοφυλόφιλους και τους απαγορεύουν να έρθουν στην εκκλησία κλπ, θα ακουστεί ρατσιστικό, φασιστικό, οπότε θα έχουν αντιδράσεις από την κοινωνία. Επιπλέον, συχνά-πυκνά βγαίνουν καταγγελίες για περιστατικά ομοφυλοφιλίας στον ίδιο τον κληρο... Οπότε εκεί μπαίνει η δικηγορία... Aποδεχόμαστε, αλλά δε δεχόμαστε κιόλας... και τελικά καταλήγουμε στην πιο πάνω ατάκα. Όμως, στην ουσία, αυτό που εισπράτει τελικά ένας ομοφυλόφιλος στην εκκλησία, είναι το μίσος των "αδελφών" του των χριστιανών και μόνο. Την απέχθεια το σίχαμα και την απόρριψη των μελών της εκκλησίας που θα τον ψυχράνουν και θα τον απομακρύνουν από το Χριστό. Αυτή είναι η ουσία, πέρα από ρητορικά, δικηγορίστικα τερτίπια....

Παρασκευή, 12 Σεπτεμβρίου 2008

Σκέψεις για τη χριστιανική θεώρηση σχετικά με την ομοφυλοφιλία

Όποτε συζητάει κανείς με ανθρώπους της εκκλησίας σχετικά με την ομοφυλοφιλία, εκείνοι απλά και αβασάνιστα, ανοίγουν ένα κουτάκι της μνήμης τους και πετάνε ένα απόσπασμα από την Α' Προς Κορινθίους "μὴ πλανᾶσθε· ἀρσενοκοῖται βασιλείαν Θεοῦ οὐ κληρονομήσουσι. "

Αυτό το είπε ο Απόστολος , αυτός ήταν φωτισμένος, τέλος! Άρα όποιος είναι ομοφυλόφιλος υπάρχει απλά για να πάει την κόλαση, εφόσον δε μετανοήσει (και τι θα πει να μετανοήσει; Να του αρέσουν ξαφνικά οι γυναίκες; Ή να του αρέσουν πάλι οι άντρες αλλά να το κρύβει; - ερώτημα του ιστολόγου....)

Βέβαια, το ολόκληρο απόσπασμα από την επιστολή είναι το εξής:

"μὴ πλανᾶσθε· οὔτε πόρνοι οὔτε εἰδωλολάτραι οὔτε μοιχοὶ οὔτε μαλακοὶ οὔτε ἀρσενοκοῖται οὔτε πλεονέκται οὔτε κλέπται οὔτε μέθυσοι, οὐ λοίδοροι, οὐχ ἅρπαγες βασιλείαν Θεοῦ οὐ κληρονομήσουσι."

Αν, όμως, πάρετε αυτό το απόσπασμα και το ερμηνεύσετε κατά γράμμα, όπως το κάνουν οι άνθρωποι της εκκλησίας για τους gay ,θα δείτε ότι ΚΑΝΕΙΣ άνθρωπος δε γλυτώνει την κόλαση...



Ειδωλολάτραι ...

Αν και αυτό ήταν πιο επίκαιρο την εποχή του Παύλου, ωστόσο, σήμερα υπάρχουν ακόμη λαοί πρωτόγονοι και μη, που λατρεύουν είδωλα (π.χ. κοντά ένα δισ Ινδοί)... Πάνε αυτοί.

(Σ.Σ. κάπου αλλού ο Παύλος λέει οτι η πλεονεξία είναι ειδωλολατρία, αλλά έτσι κι αλλιώς ΚΑΙ οι πλεονέκτες δε γλυτώνουν όπως θα δούμε παρακάτω...

Μοιχοί....

Μη βιάζεστε να πείτε ότι δε σας αφορα, επειδή δεν απατήσατε τη γυναίκα σας και να χαρείτε! Αν θυμάστε, ο Χριστός έδωσε τον ορισμό της μοιχείας ως εξής: «πάς ό βλέπων γυναίκα προς τό έπιθυμήσαι αυτήν ήδη έμοίχευσεν αυτήν έν τή καρδία αύτοΰ» (Ματθ. ε', 28). Άρα από το παιδί που μπαίνει στην εφηβεία και βλέπει τσόντες ώς και το γέρο 100 χρονών που "αμαρτάνει" με το μυαλό , ΌΛΟΙ έχουν διαπράξει μοιχεία, άρα ΌΛΟΙ κόλαση μαζί με τους βδελυρούς gay!

Πλεονέκται...

Πλεονέκτης είνα αυτός που ζητάει περισσότερα από όσα του αναλογούν. Ποιός, όμως, ορίζει τι αναλογεί στον καθένα; Ο Θεός, φυσικά! Και τί έχει πει ο Θεός σχετικά με αυτό; Μα "τον άρτον ημών τον επιούσιον δως ημίν ΣΗΜΕΡΟΝ" και "ου δύνασθε Θεώ δουλεύειν και μαμωνά. Δια τούτο λέγω υμίν, μη μεριμνάτε τη ψυχή υμών τι φάγητε και τι πίητε, μηδέ τω σώματι υμών τι ενδύσησθε, ουχί η ψυχή πλείον εστί της τροφής και το σώμα του ενδύματος; Εμβλέψατε εις τα πετεινά του ουρανού, ότι ου σπείρουσιν ουδέ θερίζουσιν ουδέ συνάγουσιν εις αποθήκας, και ο πατήρ υμών ο ουράνιος τρέφει αυτά. Ουχ υμείς μάλλον διαφέρετε αυτών; Τις δε εξ υμών μεριμνών δύναται προσθείναι επί την ηλικίαν αυτού πήχυν ένα; Και περί ενδύματος τι μεριμνάτε; καταμάθετε τα κρίνα του αγρού πως αυξάνει. ου κοπιά ουδέ νήθει. Λέγω δε υμίν ότι ουδέ Σολομών εν πάση τη δόξη αυτού περιεβάλετο ως εν τούτων." καθώς και "Μη ουν μεριμνήσετε εις την αύριον, η γαρ αύριον μεριμνήσει τα εαυτής, αρκετόν τη ημέρα η κακία αυτής" .

Κοντολογίς, αν προγραμματίζεις και μαζεύεις αγαθά για περισσότερο από μία μέρα, τότε είσαι πλεονέκτης και πας ΚΑΙ εσύ στην ίδια κόλαση που θα πάνε και οι "Αρσενοκοίται" τους οποίους τόσο σιχαίνεσαι.... Που θα πει ότι οι άνθρωποι που έχουν σπίτια ,εξωχικά, πατρικά στα χωριά,καταθέσεις στις τράπεζες, απέραντα ακίνητα μονών, ομόλογα, μετοχές, κλπ και αγωνίζονται μια ζωή για "κινητά κι ακίνη και βίλες κι αυτοκίνη" που θα έλεγε και η Πρωτοψάλτη, δηλαδή όλος ο σύγχρονος και παλαιότερος κόσμος, πάει κόλαση...





Και επειδή θα κουραστείτε να διαβάζετε αφήνω τους κλέφτες (βάλε κι αυτούς που κλέβουν την εφορία παντιοτρόπως) και τους μέθυσους και τους πόρνους (αν δεχθούμε ότι προγαμιαίες σχέσεις = πορνεία, καήκαμε...) πάω στους λοίδορους

Αλήθεια ποιος είναι αυτός που δεν κακολόγησε και εξακολουθεί να κακολογεί , να κατακρίνει, να μιλά άσχημα για συνανθρώπους του; Από τη γριούλα της γειτονιάς που κουτσομπολεύει, την πεθερά, τη νύφη, τους εχθρούς και φίλους μας, ως και τους υπαλλήλους μιας εταιρίας, τους ανταγωνιστές, τους πολιτικούς κλπ όλοι λοιδορούν (=κακολογούν). Άρα και πάλι ΌΛΟΙ κόλαση . Ας μην ξεχνάμε και τη λοιδορία των χριστιανών κατά των gay και με πόσο μίσος και απέχθεια μιλάνε γι αυτούς...

Αχ οι καημένοι οι άρπαγες...

Πόσο παρεξηγημένοι είναι! Αν είμαι αρπαγας πχ επειδή αδικώ τους εργαζόμενους (απλήρωτες υπερωρίες και εξαιρέσιμα, μισθοί πείνας, οικονομία σε θέματα ασφάλειας, καταπάτηση εργασιακών δικαιωμάτων, ή παίζω παιχνίδια με τις ασφαλιστικές αδιαφορώντας για τη ζωή και τη σωματική ακεραιότητα του προσωπικού μου κλπ), γίνομαι πλούσιος και σπάνε οι μέσες και λέγομαι VIP και έχω ειδικές θέσεις σε πλοία, αεροπλάνα, μένω σε σουίτες κλπ

Αν είμαι άρπαγας στην πολιτική και πατάω επι πτωμάτων, κρεμάω τους ευεργέτες και συνεργάτες μου, γίνομαι συχνά αρχηγός , πρόεδρος και βασιλιάς και ό,τι τραβάει η ψυχάρα μου.

Αν είμαι Άρπαγας επειδη κατακτώ ξένους τόπους και υποδουλώνω λαούς και εκμεταλλεύομαι τους φυσικούς τους πόρους, τότε λέγομαι ήρωας, μέγα τέκνο της πατρίδος, μορφή πολιτική και στρατηγηκή, ενίοτε δε και εκπολιτιστής, εκδημοκρατιστής ,απελευθερωτής και τα ρέστα... Μάταια, όμως, διότι είμαι απλώς ένας Άρπαξ και θα καταλήξω κι εγώ στην κόλαση όπου θα καίγομαι αντάμα με τους κίναιδους που τόσο απεχθανόμουν όσο ζούσα...

Δεν ήρθα για να κρίνω το χριστιανισμό εδώ. Δε θα κρίνω αν αυτά που λέγονται είναι λάθος ή σωστά. Αυτό είναι θέμα πίστης. Θεός είναι, εξάλλου, ό,τι θέλει κάνει και λέει. Όμως, θα καυτηριάσω το ρατσισμό και την υποκρισία των θρησκόληπτων που θυμούνται την επιστολή του Πάυλου ΜΟΝΟ και ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ για τους gay. Για τους άλλους, που όπως είδατε είναι όλοι, δε λένε κουβέντα! Κανείς ποτέ δεν είδα να αναφέρει αυτό το απόσπασμα ούτε για τους πλεονέκτες, ούτε για τους άρπαγες, ούτε για τους κλέφτες, ούτε για τους μπεκρήδες, ούτε για τους κουτσομπόληδες ,ούτε για κανέναν άλλο πέρα από τους gay. Γιατί; Μα διότι οι gay είναι μια μειοψηφία άνευ σημασίας που δεν τους ενδιαφέρει η δυστυχία της, ο εξαφάνισή της και η καταστροφή της.

Πάντως, διαβάζοντας όλα τα παραπάνω, θέλω να πιστεύω πως καταλάβατε ότι ο Χριστός (και ο Αποστολος...) είχαν οραματιστεί μια εντελώς διαφορετική κοινωνία από τη σημερινή χριστιανική ΠΡΩΤΙΣΤΩΣ σε οικονομικό επιπεδο! Γιατί - μη γελιόμαστε- από εκεί ξεκινούν όλα. Είναι εύκολο να αποδειχθείς καλός χριστιανός κυνηγώντας τους gay αλλα δύσκολο να αποδειχθείς κακός χριστιανός επειδή ουσιαστικά λατρεύεις το χρήμα και σε αυτό ελπίζεις και γι αυτό αγωνίζεσαι...

Δευτέρα, 23 Ιουνίου 2008

Η ομοφυλοφιλία είναι επιλογή;

Πολλές φορές έχω ακούσει να λέγεται το εξής:

"Η ομοφυλοφιλία είναι επιλογή του, τη σεβόμαστε..."
Μάλιστα, οι κάθε λογής συντηριτικοί κατηγορούν τους γκέι για το ότι επιλέγουν σεξουαλική ζωή ενάντια στις αξίες της οικογένειας, της θρησκείας, της ηθικής κλπ...

Δεν ξέρω γιατί, αλλά κάτι δε μου πάει σε αυτή την τόσο συνηθισμένη ατάκα.

Κι αυτό, γιατί η σεξουαλική προτίμηση έχει να κάνει με ένα άλλο θεμελιώδες ερώτημα:
" Τι μου αρέσει;"

Κι εδώ θέτω ένα άλλο ερώτημα:
¨Μπορώ να έχω επιλογή στο τι μου αρέσει;"
ή αλλιώς:
"Επιλέγω τι μου αρέσει; Ή απλά επιλέγω αυτό που μου αρέσει;"




Μπερδευτήκατε;

Κακώς! Το πράγμα είναι απλό! Μου αρέσει το τζατζίκι! Τρώω τζατζίκι επειδή μου αρέσει.
Άλλα δεν επιλέγω να μου αρέσει το τζατζίκι... Απλά μου αρέσει, χωρίς να ξέρω το γιατί και χωρίς καν να το σκέφτομαι. Το βλέπω, το μυρίζω, το γεύομαι και μου αρέσει. Αλλά δεν κάνω απολύτως καμία επιλογή στο αν θα μου αρέσει! Απλά μου αρέσει!


Βλέπω, λοιπόν, και ένα άντρα και με εξιτάρει! Δεν κάθομαι να κάνω λογικούς συνειρμούς και επιχειρηματολογία. Απλά με εξιτάρει. Βλέπω, ομοίως και μια γυναίκα και παρατηρώ ότι μου είναι ερωτικά αδιάφορη. Το μάτι μου πάει αλλού. Δε με αφορά το θέμα. Πάλι δε μπαίνω σε καμιά λογική διαδικασία να σκεφτώ αν θα πρέπει να μου αρέσει ή όχι.


Για να μιλήσουμε ,όμως, για επιλογή, υποτίθεται ότι πρέπει να έχουμε τουλάχιστον δύο ισοπίθανα και υλοποιίσιμα σενάρια από τα οποία θα επιλέξουμε το καλύτερο με βάση κάποια κριτήρια.

Είναι, όμως, ισοδύναμη η έλξη που αισθάνεται ο γκέι από το αντρικό και το γυναικείο κορμί; Είναι ισοπίθανο το να κάνει επιτυχή σχέση με άντρα και με γυναίκα ο γκέι;
Κατά τη γνώμη μου, όχι μόνο αυτό δεν είναι ισοπίθανο, αλλά κρίνοντας εξ ιδίων αλλά και από την πλειοψηφία των γκέι που γνώρισα ως τώρα, η σχέση ενός γκέι με γυναίκα θα γίνει επειδή το επιβάλλουν κοινωνικοί λόγοι και ο γκέι θα καταπιέσει (ως πότε αραγε;) την πραγματική του επιθυμία.

Στις περισσότερες, μάλιστα, των περιπτώσεων, οι γκέι δε λειτουργούν καν με γυναίκες, ή λειτουργούν σπάνια και για να " κανουν το καθήκον τους¨.


Με βάση, λοιπόν, τα παραπάνω, βλέπετε να υπάρχουν επιλογές; Εγώ, πάντως, βλέπω μονόδρομο. Κι αλίμονο στους υποκριτές. Κάποια στιγμή οι φούσκες σκάνε! Κι όταν σκάνε παίρνουν πολλά κεφάλιααα πολλά κεφάλιααα πολλά κεφάλιααα, που θα έλεγε και ο Χρόνης Εξαρχάκος στη "Γκαρσονιέρα για δέκα" :)

Δευτέρα, 2 Ιουνίου 2008

GAY VS GAY



Αν ερευνήσει κανείς, θα δεί πάμπολλα παραδείγματα όπου οι υπο διωγμό μειοψηφίες αντί να συσπειρωθούν και να πολεμίσουν τους εχθρούς τους προκειμένου να επιβιώσουν, κατακερματίζονται σε μικρες ομάδες αλληλοσπαρασσόμενες. Αμέσως όταν τα λέω αυτά μού 'ρχεται στο μυαλό η περίπτωση των κομμουνιστών, λογουχάρη. Δείτε πόσα παρακλάδια κομμουνιστικών ομάδων υπάρχουν και θα καταλάβετε τι λέω... Ύστερα, θυμάμαι την περίπτωση των παλαιοημερολογητών στην Ελλάδα. Αυξεντιακοί, Ματθαιικοί, Γεροντιακοί, του Κυπριανού και λοιπά... Το ίδιο θα διαπιστώσει όποιος ασχοληθεί με την κατάσταση της ετοιμοθάνατης Πόλης λίγο πριν την άλωση. Οι Βυζαντινοί αντί να συσπειρωθούνκαι να τα δώσουν όλα για όλα ενάντια στον κοινό εχθρό, χωρίστηκαν σε ενωτικούς και ανθενωτικούς που μισούντο μέχρι θανάτου.


Άλλο ένα αντίστοιχο παράδειγμα είναι αυτό των παλαιστινίων που κατάφεραν να μάχονται μεταξύ τους άλλοι με τη Φατάχ και άλλοι με τη Χαμάς...


Στα δικά μας τώρα... Υπάρχει λέει "πόλεμος" μεταξύ αρρενωπών και θηλυπρεπών ομοφυλόφιλων... Όι αρρενωποί κατηγορούν τους θηλυπρεπείς ότι τους εκθέτουν και φταίνε αυτοί που η καινωνία απεχθάνεται τους gay! Οι θηλυπρεπείς κατηγορούν τους αρρενωπούς ότι είναι υποκριτές και ρατιστές!


Μάλιστα, τελευταία επιτέθηκαν και σε μένα για αυτά που έγραψα στο blog μου. Λένε ότι αυτά που λέω είναι ρατσιτικά! Ότι κυρήσσω το μίσος ανάμεσα στους γκέι και ότι διασπώ τον αγώνα που κάνουν για να κατοχυρωθεί ο γκέι γάμος! Λένε ότι θέλω να βάλω τους gay σε ένα συγκεκριμένο καλούπι. Να έχουν συγκεκριμένη συμπεριφορά και εμφάνιση...



Η θέση μου είναι ξεκάθαρη! Κάθε προσωπικότητα είναι σεβαστή και πρέπει να εκφράζεται ελεύθερα. Από κει και πέρα, όμως, σε μία δημοκρατική κοινωνία θα επικρατήσουν τα λογικά επιχειρήματα μέσα από ένα σοβαρό διάλογο . Αυτά πρέπει να προβάλουμε και όχι κραυγές , ακρότητες και γελοιότητες. Δεν ασχολήθηκα με θηλυπρπείς και αρρενωπούς. Σε κάθε περίπτωση πιστεύω ότι σε διωκόμενες μειοψηφίες όπως οι γκέι η διάσπαση φέρνει την αποδυνάμωση και τη συντριβή από την εχθρική πλειοψηφία.


To ΄μήνυμά που θέλω να περάσω από αυτό το blog είναι ένα και μόνο! ΠΑΙΔΕΙΑ! ΠΑΙΔΕΙΑ! ΠΑΙΔΕΙΑ! Χωρίς αυτήν η ζωή μας πάει χαμένη. Ούτε η νόμοι θα μας σώσουν, ούτε Ε.Ε. που σε λίγο θε επιβάλει στην Ελλάδα να σέβεται τους gay, ούτε οι πολιτικοί, ούτε οι δικηγόροι, ούτε και κανείς αν είμαστε απαίδευτοι και ακαλιέργητοι!


Αλήθεια, από του χρόνου άκουσα ότι η σεξουαλική παιδεία θα μπει υποχρεωτικά στα σχολεία! Ασχολήθηκε καμία gay κοινότητα να μάθει τι θα λέγεται στα παιδιά για τους gay;

Τετάρτη, 14 Μαΐου 2008

Τί εικόνα δίνουμε;




Πολύς λόγος έγινε τελευταία για το δικαίωμα των ομοφυλόφιλων να έχουν τα προνόμοια που έχει ένας παντρεμένος ετεροφυλόφιλος... Μιλάμε, φυσικά, για το περίφημο συμβόλαιο ελεύθερης συμβίωσης. Αμέσως, ξεσηκώθηκαν οι κήνσορες της ηθικής, έβγαλαν πύρινους λόγους και τελικώς κατάφεραν να παγώσουν τη διαδικασία.... Αντιδράσεις υπερ του στμφώνου υπήρξαν ελάχιστες και για την τιμή των όπλων μόνο.
Πριν αρχίσουμε να κατηγορούμε θεούς και δαίμονες, θα ήταν προτιμότερο αρχικά να κάνουμε μια αυτοκριτική. Γιατί η κοινωνία αντιδρά; Γιατί σκανδαλίζεται και πείθεται απο τους συντηριτικούς ότι οι gay δεν πρέπει να αντιμετωπίζονται με την ίδια σοβαρότητα όπως οι str8;

Καταρχήν, ας ξεχάσουμε ότι ειμαστε gay, και ας έρθουμε στη θέση ενός " μη σχετικού" ανθρώπου. Ποια εικόνα έχει αυτός για τους gay; Όταν ακούει τη λέξη ομοφυλόφιλος τι τύπος ανθρώπου του έρχεται στο μυαλό; Πιστεύω πως οι πιο οικείοι gay σε κάθε Έλληνα είναι προφανώς αυτοί που εμφανίζονται στα media. Συνήθως, παρουσιάζονται με αρκετά περιθωριακές συμπεριφορές ή εμφανίσεις. Σε ό,τι αφορά τη συμπεριφορά, πολλοί χρησιμοποιούν λέξεις "μη κόσμιες" για τη μέση Ελληνική οικογένεια. Λέξεις που χαρακτηρίζουν τον ομιλητή ως ακραίο, ή ακόμα και χυδαίο, άσχετα με το τι αυτός πραγματικά είναι. Και δε μιλάμε για χιουμοριστικές εκπομπές. Πρόκειται για εκπομπές με σοβαρές συζητήσεις που οι λοιποί προσκεκλημένοι εκφράζουν τις απόψεις τους -σωστές ή λάθος δεν έχει σημασία- με κόσμιο και κοινωνικά αποδεκτό τρόπο. Αίφνης, παίρνει το λόγο ένας gay ομιλητής και κατά ένα περίεργο τρόπο προσπαθεί να σοκάρει, να ταράξει -υποτίθεται - τα νερά της μικροαστικής Ελληνικής οικογένειας! Χρησιμοποιεί χυδαίες εκφράσεις, αγενείς τρόπους και μια υπερβολική εξοικίωση με το σεξ σε όλες του της μορφές... Ο συντονιστής της συζήτητσης απειλεί ότι θα του αφαιρέσει το λόγο αν συνεχίσει έτσι. Οι παρεβρισκόμενοι απειλούν ότι θα φύγουν! Χάος! Ένας gay φέρνει το χάος! Τι εικόνα έχει ο Έλληνας τηλεθεατής για τους gay; Τα συμπεράσματα δικά σας.

Βλέπει, ακόμα, ο "μη σχετικός" τηλεθεατής τα περίφημα pride που συμβαίνουν διεθνώς, όπου οι gay εμφανίζονται σε στυλ καρναβαλικό, φορώντας ό,τι μπορεί κανεις να φανταστει! Φτερά, πούπουλα, βέλα, καπέλα, ΄φούστες, τουρμπάνια, σαρίκια, τσαρούχια, κραγιόν, ρουζ, μαστίγια, αλυσίδες, περούκες, ζαρτιέρες, χειροπέδες κλπ κλπ κλπ... Τι εικόνα πέρνει ο "μη σχετικός" για τα gay άτομα; Στην καλύτερη περίπτωση τους θεωρεί μασκαράδες - καρνάβαλους- σουργελα! Στη χειρότερη μοιάσματα, διαταραγμένους, ή ψυχοπαθείς! Αλλά και πάλι τα συμπεράσματα δικά σας...




Αλήθεια, αν εσείς βλέπατε ένα άνθρωπο να φορά κέρατα ελαφιού , το μαγιώ του και τσαρούχια τι θα σκεφτόσασταν γι αυτόν; Φυσικά και έχει δικαίωμα να φοράει ό,τι θέλει. Σίγουρα έχει δικαίωμα να εκφράζεται ελεύθερα. Αν, όμως, εγώ αφήσω μούσι βάλω μια χλαμίδα και κρατάω ένα πλακάτ που γράφει "είμαι προφήτης" ποιος θα συζητήσει σοβαρά για τα αιτήματά μου;;; Το μόνο που θα κερδίσω πιθανότατα είναι μια θέση στην Ελληνοφρένεια ή στο Λαζόπουλο!





Για μια ακόμα φορά, είναι τόσο δύσκολο να πούμε το προφανές... Αναρωριέμαι γιατί! Ένα gay άτομο διαφέρει απο ένα str8 άτομο ΜΟΝΟ στο κρεβάτι! Αλλά το τι γίνεται στο κρεβάτι δεν αφορά κανένα άλλο πέρα απο τους εραστές! Γιατί πρέπει το κρεβάτι να βγαίνει στο δρόμο; Μήπως οι str8 κάνουν λιγότερα; Όχι! Απλά δε μπαίνουν στον κόπο να κάνουν την -άχρηστη έτσι κι αλλιώς -κίνηση να βγάλουν το κρεβάτι τους μπρος στα μάτια της κοινωνίας, που ασφαλώς δεν την αφορά. Επίσης, δε χρειάζεται να αποδείξουν τίποτα σε κανένα! Κάνουν τι ζωή τους για τον εαυτό τους κι έτσι φαίνονται αξιοπρεπείς και αποκτούν το σεβαμό και την προσοχή της κοινωνίας στα αιτήματά τους. Πιστεύω, λοιπόν, ότι πρέπει να διεκδικήσουμε τα δικαιώματά μας με απλά και λογικά επιχειρήματα. Δίχως κραυγές και υστερίες! Χωρίς να γινόμαστε καρνάβαλοι και μασκαράδες! Απλά πείθοντας την κοινωνία για το αυτονόητο. Ότι είμαστε και εμείς το ίδιο άνθρωποι, όπως όλοι! Τίποτα περισσότερο, αλλά και τίποτα λιγότερο! Τί είναι ο gay λοιπόν; Είναι ένας άντρας όπως όλοι που έλκεται ερωτικά πάρα πολύ από άντρες, ενώ οι γυναίκες του είναι απο αδιάφορες, ως και ελάχιστα ενδιαφέρουσες ερωτικά. Και έτσι κάθε προσπάθεια να ενταχθεί ένας gay με το στανιό σε μια κατάσταση που δεν ανήκει ο ίδιος (βλ. οικογένεια, γυναίκα παιδί "ίσιο δρόμο" που λένε όλοι) είναι απο καταδικασμένη ως και κοινωνικά επικίνδυνη. Εκτός, φυσικά, αν το αισθάνεται και το θέλει ο ίδιος, μιας και είναι κακό να βάζουμε τη φύση σε στεγανά και σε κουτάκια...