Παρασκευή 27 Απριλίου 2012

Η Ευθύνη των "μικρών"

Το πολιτικό σκηνικό καταρρέει.
Είναι η πρώτη φορά που τα δύο μεγάλα κόμματα συγκεντρώνουν τόσο μικρά ποσοστά.
Η αγανάκτηση του λαού είναι τεράστια.
Αυτά τα πρόσωπα και οι σχηματισμοί έκαναν τον κύκλο τους.
Πιστεύει κανείς ότι θα μας σώσουν;
Αν ναι, γιατί δεν το έκαναν, αλλά επι δεκαετίες αδιαφόρησαν για την προφανή καταστροφή που μοιραία πλησίαζε;

Όλα ,λοιπόν, φωνάζουν για αλλαγή. Είναι ιστορική ευκαιρία.
Τα μικρά κόμματα ωρίονται ότι οι μεγάλοι είναι ανίκανοι (κάποιοι λένε προδότες) , ότι η λύση του μνημονίου είναι ατελέσφορη και αποτυχημένη και ότι εκείνα έχουν εναλλακτικές λύσεις που θα προστατέψουν περισσότερο το λαό και την πατρίδα...

Η αλήθεια είναι , πάντως, ότι με κάποιο τρόπο η Ελλάδα πρέπει να κυβερνηθεί στις 7 Μαΐου.
Είτε, λοιπόν, θα κυβερνηθεί από τα δύο μεγάλα κόμματα, είτε από κάποιον άλλο.

Όταν, όμως, οι "μικροί" είναι ο καθένας στον κόσμο του, ανεξάρτητος, αυτοκαθοριζόμενος, αδιαπραγμάτευτος, ανυποχώρητος και ευχαριστημένος με ένα ποσοστό γύρω στο 5% , που δε θα κυβερνήσει ποτέ, τότε μοιραία ο κόσμος θα στραφεί και πάλι στους δύο μεγάλους, προκειμένου να υπάρξει κυβέρνηση.

Για του λόγου το αληθές, δείτε στην αριστερά τι πανηγύρι γίνεται: ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ,ΔΗΜΑΡ, ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ΟΑΚΚΕ, ΜΛ ΚΚΕ μλ (ενώθηκαν λεει... απορώ) και άλλα μικρότερα κόμματα που έχουν , λέει , τεράστιες και αγεφύρωτες διαφορές ...

Από τη δεξιά πλευρά, ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ, ΚΑΜΜΕΝΟΣ, ΛΑΟΣ, Μπακογιάννη, Μάνος και πάει λέγοντας, πάλι με τεράστιες διαφορές...

Η στάση των "μικρών"  μου λέει ότι επι της ουσίας δε θέλουν να κυβερνήσουν. Προτιμούν την εύκολη λύση. Να κάθονται απ' έξω, να μουτζώνουν και να πετάνε πέτρες...

Είναι ώρα ευθύνης. Ας την αναλάβουν, ας συνεννοηθούν για να περάσει μια εναλλακτική πρόταση (εφόσον υπάρχει βέβαια), ή ας εξαφανιστούν. Τα λοιπά είναι γελοιότητες και θα τους κρίνει η ιστορία.

Τρίτη 17 Απριλίου 2012

Χρυσή Αυγή στη Βουλή

Είναι η πρώτη φορά που βλέπουμε ένα καθαρά ακροδεξιό - εθνικοσοσιαλιστικό κόμμα να διεκδικεί τόσο άνετα την είσοδό του στη Βουλή .

Είναι απορίας άξιον πως σκέφτεται (αν σκέφτεται) αυτός ο λαός τελικά...

Προφανώς, φοβάται τους λαθρομετανάστες και την εγκληματικότητα που μοιραία κουβαλάνε μαζί τους, λόγω φτώχιας και εξαθλίωσης.

Επίσης, η Χρυσή Αυγή πολλές φορές αντικαθιστά το κράτος και δίνει βίαιες λύσεις σε προβλήματα που οι ξένοι προκαλούν.

Ακόμη, ο λαός έχει αγανακτήσει (δικαίως) από το υπάρχον πολιτικό σύστημα. Σκέφτεται ότι εμείς τόσα χρόνια ψηφίζαμε "σοβαρούς" για να αποφύγουμε μια τρελή διακυβέρνηση από "γραφικούς" ή ακραίους, όμως να τι έγινε! Άρα, τέλος οι "σοβαροί".

Εκείνο, όμως, που δεν έχει ο λαός είναι η ιστορική μνήμη... Ξεχνάει πολύ εύκολα.

Τι άλλο να κάνει πια και η έρμη η εκπαίδευση; Κάνει γιορτές 28ης Οκτωβρίου , κάνει παρελάσεις, απαγγελίες, ποιήματα, καταθέσεις στεφάνων, αλλά όπως φαίνεται επι ματαίω...

Τί έκανε στην Ελλάδα μας (που τόσο υπεραγαπά η Χρυσή Αυγή) ο Εθνικοσοσιαλισμός;

Τω καιρώ εκείνω, λοιπόν, περι το 1940 με πρωθυπουργό τον εθνικοσοσιαλιστή Μεταξά, έρχεται ένας άλλος ομοϊδεάτης του ο Μουσολίνι και ζητά γη και ύδωρ από τους Έλληνες για να κάνει το Mare Nostrum που είχε ονειρευτεί...

Το αποτέλεσμα ήταν το έπος του 40 που όλοι γνωρίζουμε.

Χιλιάδες νέοι Έλληνες τότε έχασαν τη ζωή τους στον πόλεμο, άλλοι έμειναν ανάπηροι ψυχικά και σωματικά για πάντα.

Κι ύστερα, ένας άλλος εθνικοσοσιαλιστης ο Χίτλερ, σπεύδει να βοηθήσει τον εθνικοσοσιαλιστή Μουσολίνι που έχει χάσει τον πόλεμο από τον εθνικοσοσιαλιστή Μεταξά.

Ακολουθεί η γερμανική κατοχή με εκατοντάδες χιλιάδες νεκρούς απο πείνα, εκτελέσεις, βασανιστήρια κλπ...
Επιπλέον, οι γερμανοί έκλεβαν όλο τον πλόυτο της ελλάδας και τον έστελναν στο Ανατολικό Μέτωπο , ενώ επέβαλλαν στην Ελλάδα να δινει δάνειο στη Γερμανία!!!

Φεύγοντας κατέστρεφαν τις υποδομές της Ελλάδας για να δυσκολέψουν τους εχθρούς τους.

Αλλά ακόμα και μετά τον πόλεμο, η ανωμαλία που επέφερε ο εθνικοσοσιαλισμός στη χώρα, οδηγησε στον Εμφύλιο που ολοκλήρωσε την καταστροφή.

Με δυο λόγια τι καλό έφερε στη χώρα μας ο εθνικοσοσιαλισμός της Χρυσής Αυγής;
Την έκανε ερείπιο!

Και καλά! Πες ότι, τεοσπάντων, η Ελλάδα δεν ήταν και καμία μεγάλη χώρα ώστε να προκόψει ο εθνικοσοσιαλισμός...

Τί καλό έκανε στη γενέτηρά του τη Γερμανία ο εθνικοσοσιαλισμός;
ΤΗΝ ΕΚΑΝΕ ΟΙΚΟΠΕΔΟ!

Τι καλό έκανε στην Ιαπωνία ο εθνικοσοσιαλισμός;
Την έκανε πειραματόζωο για την πρώτη Ατομική Βόμβα!

Αυτά. λοιπόν, για να μην ψηφίζουμε με το θυμικό, αλλά με τη λογική , τη μνήμη και τη γνώση!

Σάββατο 23 Ιουλίου 2011

Ηθικό δηλιμμα...

Σήμερα σας έχω κάτι δύσκολο...
Μη βιαστείτε να απαντήσετε.
Θέλει σκέψη, σύνεση και ωριμότητα.
Η μικρή είχε ένα ατύχημα πιο παλιά και χρειάστηκε να κάνει κάποια εγχείριση στη μέση...
Ο γιατρός είπε ότι αυτές σε τέτοιες εγχειρήσεις είναι επικίνδυνο να γινει ιατρικό λάθος και η ασθενής να μείνει παράλυτη...

Όταν το άκουσα ανασύρθηκε από τη μνήμη μου ένα παλιό φιλοσοφικό - θρησκευτικό - ηθικό ερώτημα, δήλιμμα, ή έστω θέμα για συζήτηση.
Αγαπάς ένα άνθρωπο. Του το έχεις πει χίλιες φορές . Του το έχεις δείξει με ποικίλλους τρόπους. Ίσως πάτε και για γάμο... Και ξαφνικά! Συμβαίνει ένα ατύχημα, μία ασθένεια, μια αναπηρία, που αλλοιώνει εντελώς την ποιότητα ζωής του ανθρώπου σου.


Και σας ερωτώ... Τι πρέπει να κάνει κανείς σε μια τέοιτα περίπτωση; Και πολύ περισσότερο, άσχετα από πρέπει, τι θα έκανε ο καθένας απο μας σε κάτι τέτοιο.
Θεωρητικά, η αγάπη λέει ότι πρέπει να θυσιάζεσαι για ό,τι / όποιον αγαπάς και να σηκώσετε μαζί το σταυρό που σας έτυχε...
Πρακτικά όμως; Πόσο έτοιμοι είμαστε να αντέξουμε δίπλα μας τον άνθρωπό μας με ειδικές ανάγκες; Κι αν δεν είμαστε; Είναι σωστό να πούμε με ειλικρήνεια "δεν είμαι έτοιμος για κάτι τέτοιο... συγγνώμη αλλά δε μπορώ να το αντιμετωπίσω" και να φύγουμε;

Περιμένω τα σχόλιά σας.

Δόξα τω Θεώ ,πάντως, η μικρά βγήκε από το χειρουργείο και είναι μια χαρά.
Παρόλα αυτά, το ερώτημα παραμένει...