Δευτέρα 13 Ιουλίου 2009

Στη ζωή αυτή....

...πιστεύω ότι ισχύει η παρακάτω σχέση :

Ο,τι δίνεις
Λ
|
|
|
|
Ό,τι ψάχνεις <----------------------------> Βρίσκεις
|
|
|
|
|
V
Παίρνεις

Δίνω παραδείγματα:

Πολλές φορές, άνθρωποι παραπονιούνται ότι δε βρήκαν το ταίρι ή το φίλο που τους αξίζει. Φέρονται σωστά, όμως τους φαίρονται απάνθρωπα. Δεν παίρνουν αυτό που δίνουν. Σκέφτηκαν ποτέ τι ανθρώπους ψάχνουν; Μήπως βρίσκουν απλά αυτό που ψάχνουν και δεν το έχουν καταλάβει; Π.χ. μήπως ψάχνουν κατά κύριο λόγο εμφάνιση και όχι περιεχόμενο, οπότε και σωστά να φέρεσαι σε ένα κενό άνθρωπο δεν θα πάρεις τίποτα ποτέ;

Άλλοι παραπονιούνται , λογουχάρη, που είναι μόνοι. Μήπως είναι λόγω αντικοινωνικής συμπεριφοράς τους;

Μπορούμε να εξετάσουμε τη σχέση αυτή στα επαγγελματικά, αισθηματικά, κοινωνικά, οικονομικά κλπ

Περιμένω σχόλιά σας...

Παρασκευή 3 Ιουλίου 2009

"Η ζωή δεν είναι Κατοστάρι... Είναι Μαραθώνιος!"

Αυτή την ατάκα την άκουσα από το Δήμο Βερύκιο χτες το πρωί.
Είναι αλήθεια! Να τη θυμόμαστε μετά από κάθε επιτυχία ή αποτυχία μας,
ώστε ποτέ να μην ξεχειλίζουμε ούτε από υπερβολικό ενθουσιασμό ύστερα από μια νίκη,
αλλά ούτε και από απελπισία ύστερα από μία ήττα.

Στη ζωή δίνονται πολλές ευκαιρίες για πολλά και διαφορετικά πράγματα.
Αλλά και μετά την επιτυχία, χρειάζεται αγώνας και προσπάθεια για να σταθεί αυτό που πετύχαμε!
Ας έχουμε μάτια και αυτιά ανοιχτά και πάνω από όλα ευρύτητα πνεύματος, αλλά και αυτογνωσία για να πετύχουμε.
Κατόπιν, ας είμαστε μεθοδικοί , οργανωτικοί και εργατικοί για να απολαύσουμε τους καρπούς της επιτυχίας μας.


Αφιερωμένη εξαιρετικά σε όλους τους νέους, που τώρα ξεκινούν τις προσπάθειές τους γεμάτοι όνειρα για μια καλύτερη ζωή, αλλά και σε όσους αποφάσισαν να κάνουν ένα νέο ξεκίνημα γενικότερα...

Σάββατο 27 Ιουνίου 2009

Το όγδοο λάθος...

Στην προηγούμενη ανάρτηση ανέφερα 7 σφάλματα που αποτελούν αιτία της κακοδαιμονίας που κυνηγάει τον Έλληνα gay και δεν τον αφήνει να απολαύσει μια πιο ποιοτική ζωή, την οποία επιθυμεί και απαιτεί να έχει από την πολιτεία και τους θεσμούς.

Ένα πρόσφατο γεγονός, μου θύμησε ένα ακόμα αίτιο του κακού μας του καιρού.
Δεν πάνε πολλές μέρες, που μίλαγα με ένα παιδί από το Κορωπί.
Τα είχαμε βρει όλα. Έμενε μόνο να κανονιστεί η συνάντηση.
Χώρο δεν είχε, οπότε μόνο αν ερχόταν σε μένα.
Όμως, εκεί διαπίστωσα το κορυφαίο!
Ο τύπος ήταν 34 ετών, οδηγούσε, ειχε αυτοκίνητο, όμως
δεν ήξερε να έρθει στην περιοχή μου!!!
-Μα που μένω ρε άνθρωπε στο Πεκίνο; Μένεις Κορωπί - Μένω Αθήνα!
Η λέξη χάρτης σου λέει κάτι;
Καμία απάντηση...
-Η λέξη GPS έστω;
Να σου πω την οδό να τη βρεις στο χάρτη; www.ploigos.gr, www.youdrive.gr, google maps, δορυφόροι, κάμερες, κέρατα, 666, τίποτα; χαμπάρι;

-Κοίτα να δεις, κάποτε είχα έρθει στην περιοχή σου, αλλά δέ θυμάμαι πια πως έρχομαι(!!!) απάντησε... Αν μπορούσες να μου πεις κανένα μαγαζί εκεί ίσως θυμηθώ...

Η επόμενη κίνηση ήταν να τον κάνω block. Block στο κεφάλι! Τέλος!

Το κακό της υπόθεσης, είναι ότι δεν είναι ο μόνος.
Κανένα μήνα πριν, ένας λογιστής 28 ετών από Καλλιθέα, είχε το ίδιο πρόβλημα.
Οδηγούσε απο 18 ετών, κι όμως δεν ήξερε να χρησιμοποιήσει χάρτη, ούτε καν ήξερε που ειναι η Λεωφόρος Βουλιαγμένης, αφού δεν είχε πάει ποτε! Μεγαλωμένος στην Αθήνα!!!

Και μερικά χρόνια πριν, πάλι απο Κορωπί ένας τύπος δεν ήταν δυνατό να έρθει Μελίσσια που έμενα τότε... (!!!)
Α! Μόλις θυμήθηκα και ένα τύπο που έμενε στο διπλανό ακριβώς δήμο , που διαπραγματευόμασταν αν μένω κοντά ή μακρια από το βουνό. Αν μένω κοντά στο βουνό είμαι μακριά, αν μένω μακριά από το βουνό προς τη Βουλιαγμένης είμαι κοντά του και θα έρθει με αυτοκίνητο! Block ! Block στο κεφάλι! ;)))

Τα σχόλια δικά σας. Εγώ βαρέθηκα να σχολιάζω.
Απλά θα θέσω ένα ερώτημα.
Αν τους ανθρώπους αυτούς τους έστελνε η δουλειά τους στην περιοχή μου, αν γινόταν ένας γάμος, ένα πάρτυ ενός φίλου, αν είχαν ένα πελάτη εδώ, τι θα έλεγαν;
Και όλοι αυτοί με γούσταραν λένε...
Και όλοι αυτοί ήθελαν πολύ να με συναντήσουν...
Το κανονίζαμε μέρες πριν...
Και πάντα σοβαρά...
Είναι τραγικό πάντως...

Δευτέρα 8 Ιουνίου 2009

Pride και ουσία

Σύντομα, θα γίνει και πάλι το pride στην Αθήνα, όπου ο Έλληνας gay θα ξεχυθεί στους δρόμους απαιτώντας από την κοινωνία, τους θεσμούς και την πολιτεια ισοτητα με τους str8...

Βέβαια ως προς αυτό το στόχο ουδεμία αντίρηση!
Ο καθένας πρέπει να ζει σαν αυτό που είναι και να δίνει αυτό που μπορεί να δωσει και όχι κάτι που δε μπορει, αλλά που τον πιέζουν να δώσει!

Καθώς επίσης πιστεύω ότι πέρα από τους gay υπάρχουν και str8 ανύπαντροι που δεν έχουν τα προνόμοια των str8 παντρεμένων και κάτι πρέπει να γίνει και γι αυτή την αδικία.

Επειδή, όμως, είμαι άνθρωπος της ουσίας, θέλω να θέσω ένα προσωπικό ερώτημα στον κάθε Έλληνα Gay. Έστω ότι αμέσως μετά το pride η κυβέρνηση και ο λαός συγκινούνται και μας παρέχουν πλήρη ισότητα!
Πιστεύετε ότι τα προβλήμτά μας λύθηκαν;
Ήταν αυτό που μας σταματούσε από μία ποιοτική gay ζωή στην Ελλάδα;

Προσωπικά, μετά από υπερδεκαετή έντονη αναζήτηση στους gay στην Ελλάδα τα προβλήματα που εντοπίζω στη δημιουργία ποιοτικών gay σχέσεων δεν έχουν να κάνουν καθόλου με τους str8, ή τους θεσμούς αλλά με τους ίδιους τους gay.

Σήμερα στην Ελλάδα η συντρηπτική πλειοψηφία των gay αδυνατεί να κάνει σχέση μεγαλύτερη των δύο μηνων.
Τα αίτια που εντόπισα, λοιπόν, ήταν:


1. Κριτήριο για τη σχέση είναι , για παράδειγμα, η περιοχή που μένει ο γκόμενος. Μιλάμε για την ίδια πόλη (π.χ. Ηλιούπολη, πατήσια, Κηφισιά κλπ) Αν δεν είναι ο άλλος σε κοντινή συνοικία απορρίπτεται (!!!)
Και μη γελάτε καθόλου! Όσο ηλίθιο κι αν ακούγεται, η ατάκα " Μαρκιά φίλε . Bye" έχει ακουστεί άπειρες φορές. Και μιλάμε για Αθήνα πάντα.

2. Το δόγμα "Μυς- Πέος" ή "Μυς - Κώλος"
Τα περίφημα "stats" ! Και μάλιστα, συχνα-πυκνά απαιτείται και γυμνή φωτό ή να κάτσεις γυμνός στην κάμερα, αλλιώς λες ψέματα και bye! Σαν την πουτάνα στο Άμστερνταμ, δηλαδή, που κάθεται στη βιτρίνα!
Και τα ζητάνε αυτά παιδιά που δηλώνουν απόλυτα σοβαρά, αγανακτησμένα από την κενότητα, που ψάχνουν σχέση και μόνο σχέση!
Ακόμα δεν έχουν καταλάβει ότι τα σωματομετρικά στοιχεία αφορούν καθαρά στο σεξ. Η σχέση θα στηριχθεί στο μυαλό και την προσωπικότητα, την επικοινωνία, τη συντροφικότητα κλπ. Αν διαλέγεις 19 cm αντί για άνθρωπο, άυριο θα τον αφήσεις για τα 21 cm, πιστεύοντας ότι δεν ταιριάζετε, ή δεν έχετε χημεία!

3. Υπερπροσφορά σεξ
Όταν ξέρει ο Έλληνας gay ότι ώσπου να έρθει απο πατήσια στον πειραια για να σε βρει τον περιμένουν εκατοντάδες άλλοι πρόθυμοι για σεξ, θα πρέπει να είσαι κάτι εντελώς super duper wow για να κάνει τη συγκατάβαση να συναντηθείτε και δεύτερη φορα. Δεν πεινάει! Είναι χορτάτος! Κάνει σεξ! Κι αφού κάνει σεξ έχει πέραση, άρα θα βρει το γκόμενο τον ονείρων του. Οπότε γιατί να βιαστεί να δεσμεφθεί; Και, φυσικά, περνάει έτσι μια ζωή.

4. Τρελά Κόμπλεξ
Ίσως είναι η μητέρα όλων των δεινών αυτό. Όταν κάποιος δεν έχει δεχθεί τον εαυτό του, όταν κουβαλάει τα βιώματα του χωριού του-περιβάλλοντός του όταν θεωρεί την ομοφυλοφιλία και το σεξ βρώμικα, απαράδεκτα, επαίσχυντα, αμαρτωλά κλπ, τότε η συμπεριφορά του είναι αλλοπρόσαλλη. Κινείται μόνο για να καλύψει τα ένστικτά του. Μόλις τα καλύψει , μετανοιώνει, εξαφανίζεται και μόλις πεινάσει, φτου κι απ την αρχή.

5. Φθόνος
Όσο ηλίθιο κι αν ακούεται, οι gay αντί να συσπειρωθούν κοιτάζουν να κάνει κακό ο ένας στον άλλο. Ο ένας μισεί και φθονεί τον άλλο και έτσι δεν σχηματίζουν μία κοινότητα που θα αλληλοβοηθειέται! Ειρωνεύονται την εμφάνιση ο ένας του άλλου και μεταδίδουν κόμπλεξ και κατωτερότητα. Προσπαθούν να πεισουν ότι ο άλλος δεν αξίζει τίποτα. Στόχος είναι να δείξει ο καθένας ότι είναι ο καλύτερος, ή ότι όλοι απέτυχαν!
Πολλοί όταν είναι μαζί με str8 κράζουν τους gay περισσότερο από τους str8.
Θέλουν να ξεσκεπάσουν την κρυφή ζωή των άλλων.

6. Απάνθρωπη συμπεριφορά
Αντιμετωπίζουν τον άλλο gay σαν αντικείμενο ξεκαυλώματος. Όχι σαν άνθρωπο. Μπορει να σου έχουν κλεισει ραντεβού να βρεθείτε, αλλά να τους κάτσει κατι πιο hot, ή να βαρεθούν και να σε κλεισουν μέσα σάββατο βράδυ, χωρίς καν να στείλουν μήνυμα, ή να σε στήσουν και να μην εμφανιστούν ποτέ. Δεν τους ενδιαφέρει αν εσύ χάσεις τη μοναδική ημέρα που έχεις για ξεκούραση και την αφιέρωσες σε αυτούς. Δεν τους ενδιαφέρει αν εκανες ταξίδι για να τους συναντήσεις! Επίσης, δεν τους ενδιαφέρουν τα αισθήμτά σου. Δεν έχεις δικαίωμα να ερωτευτείς. Αυτό απαγορεύεται. Έίσαι ηλίθιος αν ερωτευτείς πριν τους 3 μήνες επαφής. Γιατί βιάστηκες; Εκείνοι όμως μπορει απόψε να σου λένε πως βρήκαν επιτέλους τον άνθρωπο της ζωής τους, αυτό που πάντα έψαχναν! Και αύριο; Ούτε καλημέρα. Και τους βλέπεις να συνεχίζουν να ψάχνονται στα sites και στα bar. Αλήθεια, τι ψάχνουν ; Ξέρουν;

7. Ακαριαία τέλειο σεξ
Ο κάθε Έλληνας gay για να πιστέψει ότι, τελοσπάντων, αξίζει να ασχοληθεί, περιμένει να ανοίξει η πόρτα, να μπει μέσα ο πορνοστάρ που είδε στην τσόντα και να του κάνει το σεξ όπως ακριβώς το θέλει. Μάλιστα, για να έχουν χημεία, δε χρειάζεται να πει τίποτα. Πρέπει ο παρτενερ αυτόματα, ακαριαία και αυτεπάγγελτα να βρει τα κουμπιά του, να τον τρελάνει και να τον απογειώσει.
Ειδεμή δεν υπάρχει χημεία! Πάμε παρακάτω!
Και εις τους αιώνας των αιώνων...

Και τώρα αγαπητοί bloggers θέτω και πάλι το αρχικό ερώτημα:
Έστω ότι μετα το pride της 13ης Ιουνη οι πάντες αφουγκράζονται τα αιτήματά μας !
Έστω ότι σύσσωμη η πολιτική πολιτειακή και θρησκευτική ηγεσία μας νομιμοποιεί!
Μας δίνουν πλήρη ισότητα με τους str8!

Βλέπετε να αλλάζει κάτι στην Ελληνική gay πραγματικότητα;

Εγώ δεν βλέπω τίποτα. Απλά θα επαναλάβω το ρητό του Θαλή
" Βαρύ η απαιδευσία!"
Η δουλειά πρεπει πρωτίστως να γίνει με τον εαυτό μας!
Κι αυτή η δουλειά δε γίνεται.
Το πρόβλημα δεν το έχουμε εντοπισεί καν.

Σάββατο 30 Μαΐου 2009

Θέμα - Σκάνδαλο!

Στις πανελλήνιες φέτος έπεσε ένα θέμα στην "Ανάπτυξη Εφαρμογών σε Προγραμματιστικό Περιβάλλον" που προσωπικά με πάγωσε!
Πρόκειται για το 4ο Θέμα, που αν και από πλευράς αλγοριθμικής είναι καλό, από πλευράς παιδαγωγικής είναι επικίνδυνο!!!
Κι αυτό, διότι ουσιαστικά "εξοικιώνει" τα παιδιά - αυριανούς εργαζομένους- με μια εργασιακή κατάσταση που προσπαθούν υποσυνείδητα να τους πείσουν ότι είναι φυσιολογική.
Δείτε το :

Θέμα 4ο

Ξενοδοχειακή επιχείρηση διαθέτει 25 δωμάτια. Τα δωμάτια αριθμούνται από το 1 μέχρι το 25.
Ο συνολικός αριθμός των υπαλλήλων που απασχολούνται ημερησίως στο ξενοδοχείο εξαρτάται
από τα κατειλημμένα δωμάτια και δίνεται από τον παρακάτω πίνακα:




Δηλαδή, περνάνε στα παιδιά το μήνυμα, ότι είναι λίγο - πολύ αυτονόητη η ευέλικτη εργασία!

Η απάντηση μου είναι ότι όταν ένας εργαζόμενος δεν έχει σίγουρη και σταθερή δουλειά, δεν αφοσιώνεται και δεν επενδύει σε αυτή. Την κάνει πάρεργο και είναι με το χέρι στις αγγελίες για να βρει κάτι πιο μόνιμο.

Επίσης, διασκορπίζει την ενέργειά και την προσοχή του σε διάφορες δουλειές και δε μπορεί να οργανωθεί και να λειτουργήσει επαγγελματικά. Είναι αυτό που λέμε άρπα-κόλα.

Ακόμη, αισθάνεται ότι τον εκμεταλλέονται, που σε συνδιασμό με τα λίγα έσοδα από τη δουλειά που κάνει, ωθείται στο να απαξιώνει το επάγγελμά του και πάλι υπάρχει επίπτωση στην παραγωγικότητα.

Ειναι κάτι αντίστοιχο με τις "γρήγορες σπουδές" που θέλανε πολύ γρήγορα να βγάζουν μηχανικούς στην παραγωγή. Το αποτέλεσμα ήταν ότι οι μηχανικοί αυτοί στερούνταν της κριτικής ικανότητας και πρωτοβουλίας που είχαν οι παραδοσιακοί μηχανικοί πολλών ετών εκπαίδευσης. Με αποτέλεσμα, αν το πρόβλημα ήταν λίγο πιο πολύπλοκο και χρειαζόταν φαντασία στην ανζήτηση των αιτίων και των λύσεων, οι "γρήγοροι" μηχανικοί να είναι απλώς θεατές.

Η ποιότητα, κύριοι managers, απαιτεί χρόνο, κόπο και χρήμα. Τα λοιπά, τα εύκολα, τα πρόχειρα, τα γρήγορα, τα ευέλικτα, οδηγούν στην κατάρρευση και διάλυση και πάντως στη φτωχή ποιότητα, όπως συνεύει με την περίπτωση των golden boys.

Τετάρτη 13 Μαΐου 2009

Εκλογές - Αποχή - Συνέπειες

Έχω αναφέρει ότι η απαιδευσία των Νεοελλήνων είναι κορυφαία.

Γι αυτό, είναι πολύ χρήσιμο να λέμε ξανά και ξανά τα αυτονόητα, μήπως και πάρει χαμπάρι ο λαός.

Ακούω όλο και πιο συχνά -και μάλιστα επίσημα από γνωστούς δημοσιογράφους- να καλείται ο λαός να απέχει από τις Ευρωεκλογές σε ένδειξη διαμαρτυρίας.

Θα σας πω, λοιπόν, τι συνέπειες έχει η αποχή από τις εκλογές με μια ιστορία από τα φοιτητικά μου χρόνια.

Τω καιρώ εκείνω, λοιπόν, γινόταν συνέλευση για να αποφασίσουμε την αντίδρασή μας σχετικά με κάποιους νόμους που δε μας άρεσαν.

Όλοι οι "ξύπνιοι" (καλή ώρα) φοιτητές σκέφτηκαν:
- Σιγά μην κάτσουμε τέτοια μέρα να ακούμε τις ηλιθιότητες του καθενός! Πάμε για καφέ!

Και πήγαμε!

Την επομένη πάμε και πάλι στη σχολή μας όπως συνηθίζαμε.
Με έκπληξη διαπιστώνουμε ότι είναι κλειδωμένη και κλειστη!
Κατάληψη!
-Μα ποιος το αποφάσισε;
-Χτες η συνέλευση! Δεν ήσασταν εκεί;

Όχι δεν είμσταν. Ούτε εμείς, ούτε και οι περισσότεροι. Ήμασταν για καφέ, για μπάνιο, για τάβλι.
Ήταν μόνο τα κομματόσκυλα που αποφάσισαν για την τύχη μας με βάση τα συμφέροντα των κομμάτων τους.

Το αποτέλεσμα είναι να χάσουμε το εξάμηνο λόγω της κατάληψης που ψήφισε μια μειοψηφία!

Έτσι και στις εκλογές. Όπως λέει ο ποιητής:

"όταν κοιμάσαι άλλος γράφει ιστορία
και κάποιος παίζει τη δική σου την ψυχή..."

Αν διαφωνείτε με το σύστημα, μην απέχετε! Ψηφιστε κάτι άλλο από τα κόμματα που απορρίπτετε.
Αλλά με την αποχή αφήνετε τα κομματόσκυλα που ψηφίζουν να καθορίζουν τη ζωή και την τύχη σας.

Σάββατο 9 Μαΐου 2009

"Δια-βολικοί" Ψιθυρισμοί Νο2... Η απάντηση!

Bloggers εν Κυρίω αγαπητοί και περιπόθητοι!
(Σήμερα θα μηλίσω ώσπερ απο άμβωνος)

Μην πλανάσθε!
Όσο γλυκός, όσο θελκτικός, όσο θετικός, όσο λυτρωτικός, όσο αποτελεσματικός, όσο σωστός, πρακτικός και προφανής κι ακούγεται ο "διαβολικός" λόγος, δεν είναι τίποτε παραπάνω από ένα επικοινωνιακό πυροτέχνημα, που το μόνο που θα σας αφήσει "ανα χείρας" "εν κατακλείδι"είναι στάχτες και καπνό!

Ας πάρουμε τις περιπτώσεις μία-μία!
Εν αρχή ο ερωτιάρης, που είναι "ικανός" και αποτελεσματικός άντρας. Τω όντι! Πλην όμως, αγαπητοί bloggers, η αλήθεια είναι ότι ο ερωτιάρης, ή χιδαϊστί γκομενιάρης, έχει να διαχειριστεί τόσες πολλές παράλληλες σχέσεις, που τελικά καταντάει αδύνατο. Φανερώνεται, ξεσηκώνονται αντιδράσεις, χάνει την αγάπη όλων των ερωτικών του συντρόφων και άντε πάλι απ' την αρχή.
Με άλλα λόγια, όσοι δεν θέτουν συγκεκριμένους στόχους και δεν εργάζονται αταλάντευτα για την επιτυχία τους, σκορπίζουν την ενέργεια και δύναμή τους ασκόπως και τελικά δεν πετυχαίνουν τίποτα.
Χώρια, βέβαια, το τι ασθένειες μπορεί να κολήσει ο "γκομενιάρης" και σε τι περιπέτειες θα βάλει την υγεία του.
Και αν είναι παντρεμένος; Ε, τότε θα χάσει επιπλέον οριστικά την οικογένειά του και θα πληρώνει και διατροφή, άσχετα από το καινούριο σπίτι που πρέπει να βρεί και να εξοπλίσει για τον ίδιο...

Ας πιάσουμε τώρα τους "έξυπνους και ικανούς" της παραοικονομίας!
Καθηγητές, υδραυλικούς, μαγαζάτορες, κομμωτές, γιατρούς, ηλεκτρολογους και λοιπούς.
Εν αρχή, πράγματι, πλουτίζουν! Καταφέρονουν να αποκτήσουν πράγματα που άλλοι δε θα τα έχουν ούτε μετά απο πολλά χρόνια δουλειάς.
Το τι γίνεται, όμως, σε ένα κράτος που δεν εισπράτει φυσιολογικά τους φόρους το βιώνετε καθημερινα όλο και πιο πολύ όσο περνάει ο καιρός. Αρχίζει η έμμεση φορολογία "επι δικαίων και αδίκων!" Ποτά, τσιγάρα, διόδια, βενζίνη, κινητό, ΕΤΑΚ, κληρονομιές κλπ.
Επιπλέον, ένα κράτος χωρίς λεφτά, δανείζεται συνεχώς, υποθηκεύοντας το μέλλον των παιδιών του. Ακόμα, οι υπηρεσίες που παρέχει (υγεία,παιδεία, συγκοινωνίες, υποδομές γενικά) είναι πολύ κακής ποιότητας με τραγικές συνέπειες για όλους.
Χώρια του ότι ο εύκολος πλουτισμός της παραοικονομίας, οδηγεί τους δράστες σε απληστία με εκληματικές διαστάσεις.
Πολλοί λένε ότι αν δε δώσεις φακελάκι, μπορεί και να πεθάνεις στα νοσοκομεία. Αν ζητήσεις απόδειξη κανένας μάστορας δεν έρχεται να σου κάνει τη δουλειά που έχεις ανάγκη κλπ.
Με δυο λόγια, με την παραοικονομία το κράτος καταρρέει! Γίνεται ασταθές, προβληματικό και ανίκανο.
Τέλος, με τις καταπατήσεις γίνεται καταστροφή του περιβάλλοντος (τις συνέπειες τις έχετε ακούσει χίλιες φορές), αλλά και της πόλης! Κι αυτό, γιατί είναι πολύ γνωστές οι περιπτώσεις πλημμυρών λόγω μπαζομένων ρεμάτων και σπιτιών που έχουν χτιστεί πάνω σε αυτά. Έτσι, λοιπόν, ο "ικανός και διορατικός" καταπατητής, γίνεται αιτία καταστροφής της ίδιας του της περιουσίας, της υγείας, αλλά και πολλών άλλων.

Και πάνω που τα σκεφτόμουν όλα αυτά το βράδυ στο σκοτεινό δωμάτιο μπροτά από το PC,
δυο πύρινα μάτια σπιθισαν κι ένα αβυσσαλέο γέλιο ακούστηκε που σε κάνει να χάνεις τον κόσμο απο τον τρόμο.
Κι ύστερα, πάλι εκείνη η ανατριχιαστική φωνή πανηγύρισε:

- Μην αγχώνεσαι Suncitizen! Αυτός ο κόσμος δε θα αλλάξει ποτέ! Συμβιβάσου κι εσύ για να επιβιώσεις!

Τραβάω, λοιπόν, κι εγώ από το συρτάρι τον αγιασμό, ξεβιδώνω το μπουκάλι γρήγορα και ραντίζω προς εκεί που φαίνονταν τα πύρινα μάτια, φωνάζοντας:

- Ε, πάρτο να μη στο χρωστάω!

Αμέσως, ένα ουρλιαχτό συντάραξε ολόκληρο το σπίτι! Τόσο δυνατό που θα ορκιζόσουν ότι δεν έμεινε κανένα γυαλικό όρθιο. Τα πύρινα μάτια μετατράπηκαν σε εκτυφλωτικό κεραυνό και το δαιμονικό πνεύμα εξαφανίστηκε στο σκοτάδι, αφήνοντας ξωπισω του ένα κρότο όπως αυτό της βροντής !

:)))

Αυτά και μένω
Ο πάσης bloggoσφαιρας
Suncitizen